Friday, September 4, 2009

હમણા કહુ હમણા કહુ,

હમણા કહુ હમણા કહુ,
રોજ થાય છે ક હવે તો કહી જ દઊ.

પણ સાલું શું કહું?

દુનિયાદારીના દરિયામાં,
મગજમારી ના મોજા ઉછળે,
મધદરિયે મારી નાવ સાંભળુ,
કે ઍમની ઍમ રેહવા દઊ?

પ્રયત્ન કરી કરી ની હવે થાક્યો,
પણ મારો સમય હજી ના પાક્યો.
કહેવા માટે છે હજારો વાતો,
પણ શું સાંભળવા માટે કાન છે?

મારી હાલત છે ટેલીફોન ના
બગડેલા ડબલા જેવી,
શું ઍનુ ઍને ભાન છે?

જ્યારે પણ ઍનો નંબર ડાયલ કરું છુ,
મેસેજ ઍક જે આવે છે,
આ લાઇન હમણાં વ્યસ્ત છે,
આ લાઈન હમણાં વ્યસ્ત છે.

કોઈ ઍને જઈને કહો ક,
કિરણ હવે ત્રસ્ત છે.


પણ જવાદો,
ઍતો સાંભળશે ત્યારે સાંભળશે.
અત્યારે તમને તો કહી દઊ.

જીવન છે, જીવન છે, જીવન છે.

રોજ ઍમા રંગ પુરોને,
રોજે રોજ હોળી છે.

રોજ દીવા પ્રગતાઓ,
રોજે રોજ દિવાળી છે.

-કિરણ ચાવડા.

Sunday, January 4, 2009

કેવા કેવા કજોડા

કેવા કેવા કજોડા
કેવો પ્રેમનો ટ્રાફીક જામ.
લૈલા હોય રુપસુંદરી
અને મજનુ મગજનો બામ.

લવ લવ લવ,
મૂકી બાજુ એ બધું કામ,
ભૂલી જાય છે બધું,
અપવાદ એક લૈલાનું નામ.

ભલે સો ડંડા પડે,
ભલે દેવતા ડામ,
પડી રહે છે મસ્તીથી
પીને પ્રેમના જામ.